Vicdanı cüzdana sıkıştırıp yaşamak

Herkesin bir yaşam amacı vardır.Bazılarımız sorgulayarak yaşarız hayatımızı, bazılarımız sorgusuz.Bense son zamanlarda sıkça sorgulamaya başladım yazının başlığındaki kavramı.

Vicdanı cüzdana sıkıştırıp yaşamak

Herkesin bir yaşam amacı vardır.Bazılarımız sorgulayarak yaşarız hayatımızı, bazılarımız sorgusuz.Bense son zamanlarda sıkça sorgulamaya başladım yazının başlığındaki kavramı.

31 Ekim 2010 Pazar 09:00
Vicdanı cüzdana sıkıştırıp yaşamak
Hepimizin malumu Pakistan acı bir felaketin eşiğinde kıvranmakta aylardan beri.O Pakistan ki geçmişte kolundaki bilezikleri çıkartıp bize yardım göndermiş kadınların çocuklarını barındırıyor.O anaların ülkesi Pakistan.Vefa borcumuzun olduğu ülke Pakistan. Geçenlerde istemeden kulağıma takılan bir cümle beynimi kemirdi durdu günlerce:”Kendi fakirimiz bitmişmiş de Pakistan mı kalmış yardım edecek?”Sonra dikkat ettim aynı cümleler toplumun farklı kesimlerinde yüksek sesle tekrar ediliyordu.Elbette ki bitmedi bizim fakirimiz.Gönül ister ki güzel ülkemde bir tane bile fakir kalmasın.Ama var.Dünyanın var olduğu günden beri var.Ve var olmaya da devam edecek.Şimdi benim ülkemde fakir var diye bir başka ülkede yaşayan bir Müslüman kardeşime yardım edemeyecek miyim? Ayrıca şuna da inanıyorum ki, bu cümleyi kuran çoğu insan mahallesinde yardıma muhtaç kaç insan vardır?Bunu bile bilmiyor.Yardım etmeyecek ya!!!Eeee Vicdani bir rahatlık lazım.Kardeşim benim ülkemin onca fakiri varken”¦ile başlayan cümleler uzayıp gidecek ve arkadaş güya cüzdanına dokunmadan rahatlatacak vicdanını.Önce kendini kandıracak.Sonra çevresindekilere bir mesaj verecek “Ben kendi fakirime yardım ediyorum”.Ama ona da yardım etmiyordur ya olsun toplum içinde yüzünün kızarmaması gerek.Sözcükler ağızdan dökülüyordur sonuçta.Cebe dokunan bir durum yoktur yani. Bizim inandığımız bir düsturumuz vardır:Komşusu açken, tok yatan bizden değildir.Gerçekten aç yatan komşumuz yok mu acaba? Halbuki biz gerçekten sahibi miyiz bu malın mülkün yoksa emanetçisi miyiz?Bu zamana kadar kaç insan gelip geçti bu dünyadan?Var mı sayısını bilen?Ve gelip geçen bunca insanlardan kaç tanesi ne götürebildi bu dünyadan?Bunca sahip olduklarımız, olamadıklarımız, sahip olmayı arzuladıklarımız hepsi kalacak bu dünyada. Şunu da belirteyim para elbette ki önemlidir.Sahip olmalıyız.Emeğimizin karşılığını da almalıyız.Ama paylaşmayı da bilmeliyiz.Çalışırken de maddiyat bir araç olmalıdır ve gönlümüze girmemelidir.Eğer gönlümüze girerse o zaman vicdanımız cüzdanımıza doğru yol alacaktır.Bırakalım da vicdanımız da cüzdanımız da yerinde kalsın. -Aslolan nedir? -” Bu kubbede hoş bir seda bırakmaktır.” derim. Gerisi mi, gerisi içi boş bir hikayedir bence.
Yorumlar
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
<strong>Dikkat!</strong> Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
Münire NACAR 6 yıl önce

Hocam ben eski bi öğrencinizim.Sİteye bakarken yazınızı gördüm.Gerçekten çok doğru söylüyorsunuz.Ama inşallah bu millet vefa borcunu ödeyecek.Buna inanıyorum.Tanıdıklarımız kurban kesmek yerine masrafını Pakistan'daki kardeşlerimize gönderdi.
Sizi görünce çok sevindim.HAyırlı bayramlar.Yeni yazılarınızı okuruz artık.Allah'a emanet olun.

Avatar
muhasipcemil 6 yıl önce

ahmet bey yazınızda çok önemli bir konuya değinmişiniz, aynı görüşteyiz, bu durumu bende duyuyorum,rahatsızda oluyorum, yardım yapmışsan allah rızası için yapmışsındır, bırak yaptığın yerde kalsın, gerçek iyilik söylenmeyen dile getirilmeyendir bence, bunları dile getirenlerin samimiyetinden şüphe etmek gerekir, istediğine yarıdımını yap ama bırak orda kalsın, iyi çalışmalar

banner122

banner215

banner124

banner40

banner126